سلام به همه.واستا اول بریم سره اصله مطلب.یکی در مورده اینکه خدایا باز داره نیمه شعبون میادش. یکی هم در مورده بهار.بهار خانوم.در مورده اون که اون شبی حرف زدیمو تو اون حرفها رو بهم گفتی که من خیلی اعصابم خورد شدش.یادته؟ فردا شبش خواب دیدم که تو سواره یه ماشینی و داری میری . ناراحت هستی و سرت هم پایینه. تویه خواب وقتی تو رو می بینم اعصابم خورد میشه و میام جلو که تف رویه  صورتت کنم.ولی یه نیگا بهت میکنم و بخاطر روزهای قدیم میگم خدا خودش میدونه باهات چی کار کنه بخاطر این خیانتت. چقدر دلم تنگ شده.یادته یه بار اومدم تبریز.قبلش بهتون زنگ زدم.چون دو روز بعدش نیمه شعبان بودش بلیط برای قم پیدا نمیشد.گفتم که قبلش برام یکی بخرین.اونم آبجی فرشته با دایی رفته بود برام بلیت خریده بودش که بعداْ پیشه مامانت بودنی با هم دیگه حساب کردیم که مامان کلی گفت نه .منم گفتم نه باید بدم؟ یادته؟یادته چه روزهایی بودش.دلم بد گرفته.دوست دارم برم جمکران و یکسره فقط گریه کنم.خدایا .آخه چرا باید اینجوری بشه؟ آخه چرا؟ بخدا بهار جونم هیچ وقت هلالت نمیکنم.بخاطر این همه گریم انداختی.یک سال و یک ماه شده هنوز یادم نرفته.اونوقت باید هلال کنم؟ بخدا نمیتونم. اح .بیخیال یکی هم اینکه نیمه شعبانش داره میرسه و وقتی یادم می افته دلم میگیره. حال میده بری جمکران.اونم عشقی. آهنگ رضایا یا ترانه ی نمیخواستم که میکس شده پادگان رپ رو گوش کنی و موتور رو بگازی و یه نخ سیگارم لبه دهنت باشه.این یه چند روزه قربونه خدا برم مشکلی پیش واسمون نیموده.ایشالله بعده اینم باز مشکلی واسمون پیش نمیاد.البته چه حالی میده اگه برگردی با یه ماشین شاخ به شاخ بشی .وای چه حالی میده.اینم بدک نیستا.حالا هر کدوم رو خدا قسمتمون بدونه.راضیم به رضایه خدا .چقدر دلم تنگ شده بود که با بچه ها باز بریم بیرون و بچرخیم. چقدر دلم تنگ شده بودش.خدا رو شکر این چند روزه رو خوب با هم دیگه گشتیم.ایشالله باز هم با هم دیگه میگردیم.حیف که شمال رفتنم مجبوری تنهایی شد.مگه نه خیلی حال میداد با بچه ها برم.عیب نداره.لااقل تویه نیمه شعبان همه چیز واسمون جبران میشه.ای کاش شما هم همه پسر بودین و با موتور می اومدین میرفتیم گشت و گذار.چه حالی میداد.جایه همتون خالی.براتون دعا میکنم.   متن زیرم یه نیگا بکنید.واسه بهاره. اونهایی که بولد کردم، حرفهامه. این ترانه از الیاس صالحی هستش.

یک سال یک ماه داره میگذره که بهار باهام اونجوری کردش.نامردیا رو میگم.دلم خیلی تنگ شده واسه روزگارایه قدیم.داشتم واسه یکی میگفتم تویه این دنیا خیلی خیلی نامرد وجود داره. تک و توک میشه بعضی ها رو انگشت چین کرد. از هزار نفر ۵ نفر آدم در میان. فقط پنج نفری هستن که معرفت دارن و بهت خیانت نمیکنن. یه عده ی انگشت شمار هستن. تویه هر محیطی یه نامرد و بی معرفت پیدا میشه. عیب نداره.خدا همیشه کریمه و خودش همه چیزو درست میکنه.از خدا هم میخوام که خودش تویه کاسه ی اون نامردها و بی معرفت ها بذاره.اونهایی که اشگ تو چشمایه کسی که دوستشون داشت  به وجود آوردن.دلشون رو شکوندن.یه آدمهایی هستن که میگن فلان کارها رو نمیکنن.ولی عزیز . یه روز واسه شما هم پیش میاد و شما هم اونجوری میشید.حالا از ما گفتن بود. وقتی براتون اتفاق افتاد خودتون میفهمید که حرفم حقیقت داشت.باید حتماْ یه بار سرتون به سنگ بخوره تا بفهمید. بهار جونم ببینم این عکسها رو میشناسی؟ میدونی که چقدر اینها رو دوست داشتم؟ خودت که در جریانش هستی.

چقدر قشنگه یکی رو دوست داشته باشین و بخاطرش آسمون را نیگا کنی.یکی رو دوست داشته باشی و تویه شبهای تاریک ، ستاره ها رو نیگا کنی.نیگا کنی به عشق کسی که دوستش داری.به یاده کسی که با هم دیگه ، ماه رو نیگا می کردند و ستاره ها رو انتخاب می کردن.به یاده اون  کسی که تا وقتی یه شهاب سنگی رو میدیدم می گفتم خانومی جونم ، یه آرزو کن و اونم یه آرزو تویه دلش میکرد.یادش بخیر یکی رو دوست داشتم و دارم.یه بهاری بود که الان نیست.جسمش هست ولی روح ِ یه نفر دیگه تویه وجودشه.یه بهاری که همه زندگیم بودش .یه بهاری که همیشه بهم وفادار بود.یه خانومه ماه .نه این خانومی که بهم خیانت کرده.اینی که خدا میدونه چه کارها که نکرده.آبجی فرشته عروسی کرد و رفت.تو موندی و  آبجی کوچیکت.یادته 3 خرداد 87 ، یک روز قبل اینکه برم پادگان . دم ظهر با هم دیگه چت کردیم.حالا اون چت کردن ها رو با کیه؟ بخدا هیچ وقت حلالت نمیکنم. نمی بخشمت.هر کاره اشتباهی که از من سر زده و خودتم میدونی که چیا هستن تقصیره تو هستش. تو گفتی گه یه ن... رفتی ک.... که منم سره اینگه بگم بدتر از تو منم اینکارو کردم. اون شبها یه اندازه ی سره یه قوطی نوشابه .... کنم منم سره اینکه با تو لج کردم اینجوری کردم. گناهاش گردنه توهه. یادته خودم بزرگت کردم؟ همه چیزو در مورده پسر و دختر ها بهت یاد دادم. یادته هم چیزو میگفتم ؟  تیک تیک ثانیه های ساعتم رو میشنوم. عمر داره میگذره و این روز ها هم تموم میشه .تیک ، تیک ، تیک .ولی ما که فراموش نکردم.13 ماه از بغض و گریه و ناراحتی ما میگذره.ولی هنوز که هنوزه بیادشم .از همه بدم میاد.از اونهایی که کم نامردی نکردن.تا تونستن دل شکوندن. مطئن باشین که خدا بخاطر هر ثانیه که با طرفی که شما رو دوست داشت و شما هم یک روزی دوستش داشتین ، از شما تقاص میگیره.چون هر ثانیه اش واسه طرفتون عذابه.آسمونو نیگا میکنم و بدجور هم دلم میگیره.بهاری بودش که دست رو قرآن گذاشت و قسم به جونه مامان و بابا خورد .قسم به .... خیلی چیزها خوردش و که گفتنی نیست و خودت هم خوب میدونی . یادم می افته پادگانم رو که شبها با چه ذوقی می اومدم و بهت زنگ میزدم.همه ی بچه ها از ساعت 9 شب می خوابیدم ، ولی من ساعت 10 سره پست نگهبانی میرفتم و ساعت 12 تازه می اومدم بهت زنگ بزنم که اونم همش پشت خط میموندم.آخرش یا رد تماس میدادی و گوشی رو خاموش میکردی یا کم لطفی نمیکردی و میگفتی : ها ، چیه ، حرفتو بگو ، کاری داری؟ اونم با چه لحنی بهم می گفتی . با چه ذوقی از کرمانشاه می اومدم تبریز.یادته خانومی؟ وقتی اومدم و توی فلکه ی بازار چطور سورپرایزت کردم؟ هر چی بدبختی کشیدم از اون سره کلاس ها رفتنت تویه ولیعصر بود که تو رو خراب کرد و پر توقع و .... که تو رو  از من گرفت.به یکی گفته بودی مصطفا گیر بهت میداد.فکر کردی که سره چی گیر میداد و حرفش چی بود؟ بی دلیل و منطق برات حرف میزدم؟یادته تویه پادگان بودنی ، تو واسم دفتر خاطرات پر کردی و منم برای تو؟ پس کی بودش که توی اون دفتر نوشت که مصطفا نمیتونم دوریت رو تحیل کنم.کی بود که میگفت وقتی 12 شب میشه به یاده قدیم ها که با هم دیگه تا صبح حرف میزدیم می افتم و گریم میگیره؟ چون منتظره تلفن تو بودم.کی بود که اون همه دلتنگم بود ؟ کو اون مامانی که همیشه تعریف منو میکرد و میگفت که مصطفا از احمد بهتره؟ ( همون احمدی که اولها مثله خودم بود و بخاطر همشهری بودنش با آبجی فرشته عروسی کرد).اون آبجی کوچیکه همیشه پشت تلفن و جلوی آبجی فرشته میگفت که مصطفا بخاطر این دلایل خیلی بهتر از احمده.کوشش ؟یادته یه بار منو تو آبجی بزرگه تویه بارون بودیم.از فجر به طرفه همون پارک کودک رفتیم.آبجی بزرگه تا زانو خیس آب شده بودش.دیگه پاهاش درد میکرد.یادته؟ یه ترانه هست که توش تمام حرفهایه منو میگه:

روزه تولدمونم گذشت. سال قبل یکی بهمون تبریک گفت.ولی امسال منتظرش بودیم که نیومدش. سال قبل هم که جواب دادش با کلی شکستن دل و…. تبریک گفت.امسال همونم نبود.از دیگرونم انتظاری نداشتم.چون کاری با کسی ندارم. من که الان کسی رو ندارم.تنها کسی که دارم فقط خاطراته یه نفره که دوستش دارم با اون چیزی که اون شب واسم تعریف کرد و گفت دلم بد گرفته و اعصاب هم خورد. هر چند اینو هم بر این میگیرم که دروغ بهم گفت.چون هیچ وقت امکان نداره اونی که گفته اتفاق بیفته.از محالاته در مورده بهار.از طرفی قسم خوردنش هم واسم ارزشی نداره.چون اینقده دیدم قسم های دروغ واسم خورد که خدا میدونه.هیچ وقت بهار رو حلالش نمی کنم.هم بخاطر این حرفی که بهم گفت هم بخاطر اون اشک هایی که اون همه ریخته شدش.اون همه اشک که ریخته میشد و لباسهام خیس میکرد.ناله های سره پٌست و خونه و.... .